Adria

Odkryj Adrię

Olbrzymie Adriatyckie południowe połacie terenu, gdzie formułuje się zatoka Wenecji, zawsze reprezentowało waży ośrodek handlowy. Położenie to okazało się idealne do założenia portu, dlatego też w tym właśnie miejscu powstał port w Adrii. Miasto prosperowało tak dobrze, że nadało morzu nazwę Adriatyk.

Aby docenić najstarsze ze znalezisk archeologicznych dotyczących aktywności portu w Adrii, którą datuje się aż do VI wieku przed Chrystusem, należy odwiedzić Narodowe Muzeum Archeologiczne, założone w 1961 roku – niedawno odnowione i powiększone. Cenne znaleziska świadczą o obecności cywilizacji Paleo-weneckiej poprzedzającej, pomiędzy VI a IV wiekiem przed Chrystusem, Greków i Etrusków. W tym okresie nastąpił gwałtowny rozwój miasta: greckie statki przywoziły z Hellady Attyckiej wazy wraz z figurkami, oleje i wino w zamian za metale, produkty rolnicze, konie i bursztyn.

Interesująca legenda o Fetonte odnosi się do handlu bursztynem, cennym surowcem pochodzącym z morza Bałtyckiego: Fetonte zbyt słaby i niedoświadczony aby powozić rydwanem Słońca zostaje wrzucony przez Zeusa do lodowatej wody Eridano, wtedy to siostra Eliadi zaczęła go opłakiwać bursztynowymi łzami.

Rzymianie osiedlili się w Adrii w II wieku przed Chrystysem a w roku 49 przed Chrystusem miasto stało się municipium plemienia Camilia. Port był połączony z morzem dzięki rozgałęzieniu (Atrianos lub Adrias), które prezentuje Canalabianco zwane Tartarus w górnym odcinku końcowym. Wokół rozciągają się wody laguny Atrianorum paludes, które rzymski historyk Pliniusz określa jako Septem Maria, skąd wychodzą żyzne ziemie uprawne.

Pliniusz chodzący pośród Atrianorum paludes został przedstawiony na dużym fresku wykonanym przez Elvio Mainadriego który dorastał w „maszynie” czerpiącej wodę, wyposażoną w 40 metrowy komin widoczny nawet z obrzeży Adrii. W tym XIX wiecznym neoklasycznym budynku podziwiać można muzeum, Septerm Maria Museum, poświęconego historii cywilizacji wodnych od czasów prehistorycznych aż do dnia dzisiejszego, związkowi pomiędzy człowiekiem a wodą poprzez wieki, jak również działaniom mającym na celu rekultywację gruntu.

Prace związane z rekultywacją gruntów dokonywane były przez Wenecjan którzy pozostawili ewidentne ślady w samym sercu miasta, przedzielonego na krzyż przez główne ulice, bogatego w urzekające detale dla uważnych turystów: balkony, popiersia, inskrypcje, tarasy, freski. Turysta jest zewsząd otoczony błogą wenecką atmosferą dzięki miejscom artystycznym otaczającym Canalabianco, portykom na Placu Garibaldiego, niektórym wąskim rozwidlającym się alejkom oraz riwierom, które do okresu przedwojennego były oblężone łodziami pełnymi dóbr do rozładowania pomiędzy mostami S. Andrea i Castello.

Głęboko zakorzeniona w muzycznej tradycji, Adria oferuje również swoisty muzyczny plan podróży: imponujący Teatr Miejski oraz elegancką Villę Mecenati, która służy za Konserwatorium A. Buzzolla od lat siedemdziesiątych, są godne zobaczenia. Teatr zaprojektowany przez sławnego architekta G. B. Scarpari'ego, został otwarty operą Mefistofele według Arrigo Boito.

Kościoły również skrywają znaczące dzieła sztuki. W Katedrze św. Apostołów Piotra i Pawła można podziwiać sześć fresków, odkrytych w 1830 roku w krypcie, przedstawiających apostołów; Koptyjskie reliefy oraz zdumiewające rzeźbione szafy zakrystii wykonane przez Jacopo Piazzetta w drugiej połowie XVII wieku.

Bazylika Grobu natomiast charakteryzuje się wewnętrznymi nawami i chrzcielnym fontem w monolitycznym Rzymskim stylu, XV wiecznym freskiem przedstawiającym Madonna delle Grazie podczas karmienia Dzieciątka oraz Dormitio Virginis – znakomitą Renesansową terakotę przedstawiającą Madonnę otoczoną apostołami, którzy opłakują jej śmierć.

Ponadto Adria jest cześcią „Parco Regionale Veneto del Delta del Po”. Parco utworzony w 1997 ma powierzchnię 12.592 hektarów i mieści ponad 73.000 mieszkańców żyjących w dziewięciu miastach Prowincji Rovigo.

Dla motocyklistów i miłośników samochodów należy wspomnieć o motocyklowym torze wyścigowym zwanym „Międzynarodowy Tor Wyścigowy Adrii” w Cavanella Po, gdzie narodowe i międzynarodowe wyścigi odbywają się każdego roku.



	Adria Odkryj Adrię Olbrzymie Adriatyckie południowe połacie terenu, gdzie formułuje się zatoka Wenecji, zawsze reprezentowało waży ośrodek handlowy. Położenie to okazało się idealne do założenia portu, dlatego też w tym właśnie miejscu powstał port w Adrii. Miasto prosperowało tak dobrze, że nadało morzu nazwę Adriatyk. Aby docenić najstarsze ze znalezisk archeologicznych dotyczących aktywności portu w Adrii, którą datuje się aż do VI wieku przed Chrystusem, należy odwiedzić Narodowe Muzeum Archeologiczne, założone w 1961 roku – niedawno odnowione i powiększone. Cenne znaleziska świadczą o obecności cywilizacji Paleo-weneckiej poprzedzającej, pomiędzy VI a IV wiekiem przed Chrystusem, Greków i Etrusków. W tym okresie nastąpił gwałtowny rozwój miasta: greckie statki przywoziły z Hellady Attyckiej wazy wraz z figurkami, oleje i wino w zamian za metale, produkty rolnicze, konie i bursztyn. Interesująca legenda o Fetonte odnosi się do handlu bursztynem, cennym surowcem pochodzącym z morza Bałtyckiego: Fetonte zbyt słaby i niedoświadczony aby powozić rydwanem Słońca zostaje wrzucony przez Zeusa do lodowatej wody Eridano, wtedy to siostra Eliadi zaczęła go opłakiwać bursztynowymi łzami. Rzymianie osiedlili się w Adrii w II wieku przed Chrystysem a w roku 49 przed Chrystusem miasto stało się municipium plemienia Camilia. Port był połączony z morzem dzięki rozgałęzieniu (Atrianos lub Adrias), które prezentuje Canalabianco zwane Tartarus w górnym odcinku końcowym. Wokół rozciągają się wody laguny Atrianorum paludes, które rzymski historyk Pliniusz określa jako Septem Maria, skąd wychodzą żyzne ziemie uprawne. Pliniusz chodzący pośród Atrianorum paludes został przedstawiony na dużym fresku wykonanym przez Elvio Mainadriego który dorastał w „maszynie” czerpiącej wodę, wyposażoną w 40 metrowy komin widoczny nawet z obrzeży Adrii. W tym XIX wiecznym neoklasycznym budynku podziwiać można muzeum, Septerm Maria Museum, poświęconego historii cywilizacji wodnych od czasów prehistorycznych aż do dnia dzisiejszego, związkowi pomiędzy człowiekiem a wodą poprzez wieki, jak również działaniom mającym na celu rekultywację gruntu. Prace związane z rekultywacją gruntów dokonywane były przez Wenecjan którzy pozostawili ewidentne ślady w samym sercu miasta, przedzielonego na krzyż przez główne ulice, bogatego w urzekające detale dla uważnych turystów: balkony, popiersia, inskrypcje, tarasy, freski. Turysta jest zewsząd otoczony błogą wenecką atmosferą dzięki miejscom artystycznym otaczającym Canalabianco, portykom na Placu Garibaldiego, niektórym wąskim rozwidlającym się alejkom oraz riwierom, które do okresu przedwojennego były oblężone łodziami pełnymi dóbr do rozładowania pomiędzy mostami S. Andrea i Castello. Głęboko zakorzeniona w muzycznej tradycji, Adria oferuje również swoisty muzyczny plan podróży: imponujący Teatr Miejski oraz elegancką Villę Mecenati, która służy za Konserwatorium A. Buzzolla od lat siedemdziesiątych, są godne zobaczenia. Teatr zaprojektowany przez sławnego architekta G. B. Scarpari'ego, został otwarty operą Mefistofele według Arrigo Boito. Kościoły również skrywają znaczące dzieła sztuki. W Katedrze św. Apostołów Piotra i Pawła można podziwiać sześć fresków, odkrytych w 1830 roku w krypcie, przedstawiających apostołów; Koptyjskie reliefy oraz zdumiewające rzeźbione szafy zakrystii wykonane przez Jacopo Piazzetta w drugiej połowie XVII wieku. Bazylika Grobu natomiast charakteryzuje się wewnętrznymi nawami i chrzcielnym fontem w monolitycznym Rzymskim stylu, XV wiecznym freskiem przedstawiającym Madonna delle Grazie podczas karmienia Dzieciątka oraz Dormitio Virginis – znakomitą Renesansową terakotę przedstawiającą Madonnę otoczoną apostołami, którzy opłakują jej śmierć. Ponadto Adria jest cześcią „Parco Regionale Veneto del Delta del Po”. Parco utworzony w 1997 ma powierzchnię 12.592 hektarów i mieści ponad 73.000 mieszkańców żyjących w dziewięciu miastach Prowincji Rovigo. Dla motocyklistów i miłośników samochodów należy wspomnieć o motocyklowym torze wyścigowym zwanym „Międzynarodowy Tor Wyścigowy Adrii” w Cavanella Po, gdzie narodowe i międzynarodowe wyścigi odbywają się każdego roku.

211532